Εκλογοαπολογιστικό Συνέδριο ΠΟΕΕ-ΥΤΕ

sinedrio a48ο Εκλογοαπολογιστικό Συνέδριο ΠΟΕΕ-ΥΤΕ - Τοποθέτηση Προέδρου

Στο Εκλογοαπολογιστικό Συνέδριο της Ομοσπονδία μας που πραγματοποιήθηκε στις 30 & 31 Ιανουαρίου 2013 και στο οποίο συμμετείχαν 220 από τους 235 εγγεγραμμένους αντιπροσώπους από όλη την Ελλάδα, δόθηκε η δυνατότητα να συζητηθούν τα μεγάλα προβλήματα που απασχολούν τον κλάδο του Επισιτισμού – Τουρισμού και να καταλήξουμε σε συγκεκριμένες προτάσεις προς τους αρμόδιου φορείς.


Κυρίες και Κύριοι καλεσμένοι,
Συναδέλφισσες - συνάδελφοι,

Εκ μέρους της Διοίκησης της Ομοσπονδίας μας σας καλωσορίζω στο 48ο Εκλοαπολογιστικό Συνέδριο μας.
Έχουν συμπληρωθεί σχεδόν 3 χρόνια κρίσης όχι μόνο οικονομικής αλλά πρωτίστως κοινωνικής, με διαλυτικά αποτελέσματα και απονομιμοποίηση όλων των θεσμών από την συσσώρευση οργής, με μεγάλο θύμα την ίδια την Δημοκρατία.
Η κρίση χρέους και ο εγκληματικός χειρισμός της από το πολιτικό σύστημα υπήρξε η θρυαλλίδα αποδόμησης του κοινωνικού ιστού από την εγκαθίδρυση του φαύλου κύκλου ύφεσης και ανεργίας.
Η τριετής μνημονιακή εποχή υπήρξε συνώνυμη με την ταπείνωση. Πελαγωμένες πολιτικές ελίτ επαίρονται τη σωτηρία μας, αμετανόητες και αδιάφορες για την τραγωδία που οδήγησαν τη χώρα. Η προσφυγή στις μονεταριστικές συνταγές του ΔΝΤ και η επιβολή της εσωτερικής υποτίμησης άφησε άθικτες τις προνομιούχες τάξεις που παραδοσιακά επωφελούνται του πελατειακού κράτους, φοροδιαφεύγοντας και μετακύλησε το κόστος της ουσιαστικής χρεωκοπίας στις πλάτες των πολλών και αδύναμων στην αντιμετώπιση των συνεπειών της παρατεταμένης ύφεσης.
ΟΙ δυνάμεις της ακινησίας κρατούν την χώρα αιχμάλωτη.
Αντί να μειωθεί ο προκλητικός πλούτος πλήρωσε η κοινωνία.
Αντί να μειωθεί η ευνοιοκρατία και ο παρασιτισμός προτίμησαν να διαλύσουν τον κόσμο της εργασίας.
Παρέδωσαν τη χώρα σε καθεστώς διαρκούς εκβιασμού και ασφυκτικού οικονομικού μονόδρομου.
Με τα μνημόνια μετέτρεψαν την οικονομική προσαρμογή σε ζήτημα εθνικής κυριαρχίας. Ποτέ μια οικονομική πολιτική στο όνομα της μείωσης του χρέους δεν κατάφερε σε τόσο λίγο διάστημα να το διπλασιάσει σχεδόν αφήνοντας ερείπια, με μαζική διάλυση νοικοκυριών, αύξηση αυτοκτονιών και εγκληματικότητας, οικονομικό και κοινωνικό χάος, με διεύρυνση των ταξικών και περιφερειακών ανισοτήτων.
Το πολιτικό προσωπικό εγκατέλειψε κάθε πρόσχημα ιδεολογίας και παρεδόθη στον ασφυκτικό έλεγχο των υπαλλήλων της Τρόικας.
Οι επιλογές τους ενίσχυσαν τα πολιτικά άκρα. Οι κραυγές, ο λαϊκισμός και η δημαγωγία που υπεραπλουστεύει και εκχυδαΐζει την πολιτική αντιπαράθεση επέφερε μια οπισθοδρόμηση στις σκοτεινότερες περιόδους της νεώτερης ιστορίας μας, με την ραγδαία άνοδο ενός νεοναζιστικού κόμματος, εγκαθίδρυση φασιστικών αντιλήψεων, ξενοφοβίας και πολιτικής βίας.
Η ατέρμονη λιτότητα που επεβλήθη με τις πρωτοφανείς περικοπές στους μισθούς και τις συντάξεις, η υπερφορολόγηση και η άγρια περιστολή των κοινωνικών παροχών, η υποβάθμιση της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης οδήγησαν εκτεταμένα λαϊκά στρώματα στην εξαθλίωση και την απόγνωση.
Οι εργαζόμενοι στον κλάδο μας βιώνουν με οδυνηρό τρόπο τις συνέπειες των μνημονιακών πολιτικών που ανέστειλαν/ακύρωσαν ένα ευρύτατο προστατευτικό πλαίσιο της εργατικής νομοθεσίας που καθόριζε την απασχόληση και αμοιβή στον ιδιωτικό τομέα.
Οι εργοδότες στον Τουρισμό επεδίωκαν διαχρονικά και πέτυχαν τον ευνουχισμό των Κλαδικών Συμβάσεων και την επέκταση και ενίσχυση των ευέλικτων μορφών απασχόλησης για την «αντιμετώπιση της αυξανόμενης ευελιξίας της Τουριστικής ζήτησης» που υποτίθεται θα οδηγούσε στην διατήρηση των υφιστάμενων θέσεων εργασίας και στη δημιουργία νέων.
Πλέον οι νεόκοποι κοινωνικοί εταίροι εργοδότες (μια επιθετική συντεχνία που μπροστά της πλέον ο ΣΕΒ ωχριά), λυμαίνονται με τον πιο απροκάλυπτο τρόπο τον καταιγισμό των αλλεπάλληλων μέτρων καταρράκωσης των ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων των εργαζομένων, απαιτώντας με βιαιότητα υποταγή στις απαιτήσεις τους ή έξοδο στην ανεργία.
Η περιορισμένη παρέμβαση των ελεγκτικών μηχανισμών (ανυπαρξία στελέχωσης, πόρων, μέσων και ενίοτε υποταγή και συμβιβασμός μπροστά σε πανίσχυρα μεγαλοεργοδοτικά συμφέροντα) προδιαγράφει την πλήρη ασυδοσία των εργοδοτών και τις περιορισμένες αντιστάσεις των ανίσχυρων εργαζόμενων που πειθαναγκάζονται να αποδεχτούν άνευ όρων τις εκβιαστικές απαιτήσεις τους, για να διατηρήσουν με κάθε τρόπο την εργασία τους. Αυτοί που κατάφεραν να εξασφαλίσουν εργασία στην περασμένη Τουριστική περίοδο αντιμετώπισαν:

 

  • Αθέμιτο ανταγωνισμό από χιλιάδες «μαθητές» - ανέργους της Ανατολικής Ευρώπης που υποτίθεται πραγματοποιούν πρακτική άσκηση ενώ εργάζονται με τριτοκοσμικές αποδοχές εκτοπίζοντας τους επαγγελματίες καταστρατηγώντας την σχετική ΚΥΑ που ρυθμίζει την πρακτική άσκηση.
  • Ανασφάλιστη εργασία, με το ΣΕΠΕ να διαπιστώνει πλέον σε ορισμένες περιοχές ποσοστά ακόμη και 60% παράνομης και αδήλωτης εργασίας που από χρόνια εκτιμούσε η Ομοσπονδία μας.
  • Εκβιαστική ή και πλασματική μετατροπή των όρων της ατομικής τους σύμβασης, καθώς και κατά παράβαση της ισχύουσας νομοθεσίας περί της εποχικής λειτουργίας των επιχειρήσεων και της υποχρέωσης επαναπρόσληψης, όπου συνήθως δηλώνεται απασχόληση ορισμένου χρόνου λίγων ωρών αντί της ωμής πραγματικότητας της σύγχρονης δουλείας 10 - 12 ωρών εργασίας, 6 ή 7 ημερών την εβδομάδα.
  • Υπεξαίρεση αποδοχών κάθε είδους με άτυπες διαδικασίες ή ταχύτατη σύσταση ενώσεων προσώπων που δεσμεύουν τους εργαζόμενους σε επιχειρησιακές συμβάσεις, με όρους και αποδοχές ανειδίκευτου εργάτη.
  • Καταχρηστική εφαρμογή της εκ περιτροπής εργασίας όπου πολλαπλασιάζονται φαινόμενα ακραίας χρήσης του μέτρου ακόμη και με μια (1) ημέρα απασχόλησης την εβδομάδα.
  • Καθυστέρηση καταβολής μισθοδοσίας σε όλο και μεγαλύτερη συχνότητα που οδηγεί στην εξαθλίωση εργαζόμενους που τύποις κατέχουν μια θέση απασχόλησης.
  • Αξιοποίηση από τους εργοδότες της ερμηνευτικής εγκυκλίου περί της ρύθμισης θεμάτων για την εφαρμογή της παρ.6 του άρθρου 1 του Ν.4046/2012 που υπερέβη τα οριζόμενα στο νόμο και τους έδωσε την δυνατότητα να προσλαμβάνουν νέους ηλικίας κάτω των 25 ετών ανεξαρτήτως κλάδου και ειδικότητας με αποδοχές 511€. Η παραπάνω καταστροφική ερμηνεία αδειάζει πλήρως τις κλαδικές συμβάσεις και την κλαδική υπόσταση των ειδικοτήτων και δημιουργεί κίνητρα και προϋποθέσεις για να οδηγηθούν οι επαγγελματίες στην ανεργία.

Η μάχη το περασμένο καλοκαίρι για την υπογραφή των Συμβάσεων, ήταν άνιση. Είχαμε απέναντι μας τα μνημόνια και την βουλιμία των εργοδοτών που κατήγγειλαν τις συμβάσεις ουσιαστικά για να απαλλαγούν από αυτές, θέτοντας ακραία αιτήματα. Από την κατάργηση της μονομερούς προσφυγής στην Διαιτησία γκρεμίστηκε ο ακρογωνιαίος λίθος συλλογικής αυτονομίας και η δυνατότητα σύναψης συλλογικής σύμβασης ανεξαρτήτως της βούλησης των εργοδοτών, ως έκφραση ενός κοινωνικού, οικονομικού και πολιτικού συμβολαίου.
Ήδη σε όλο τον ιδιωτικό Τομέα η συλλογική διαπραγμάτευση τείνει να υποκατασταθεί από την ατομική διαπραγμάτευση και η Συλλογική Σύμβαση από την ατομική σύμβαση.
Μετά την πρόωρη καταγγελία των Κλαδικών μας Σ.Σ.Ε από όλες τις εργοδοτικές οργανώσεις (Ξενοδόχοι, Εστιάτορες, Ζαχαροπλάστες) η κατάληξη της αγωνιώδους προσπάθειας μας να κρατήσουμε ζωντανές τις Συμβάσεις και να μην εγκαταλειφθούν οι εργαζόμενοι στην τύχη τους και τις διαθέσεις των εργοδοτών, ήταν να καταφέρουμε να συμφωνήσουμε σε υπογραφή ουσιαστικά διάσωσης των Σ.Σ.Ε. με τους Ξενοδόχους και Ζαχαροπλάστες, με τίμημα μειώσεις μισθών κατά 15%, έναντι των καταγγελμένων συμβάσεων και των επαπειλούμενων μειώσεων 30 - 50% που θα προέκυπταν από την εφαρμογή της ΠΥΣ αριθ.6. Αντίθετα στον Επισιτισμό υπήρξε πλήρης άρνηση υπογραφής νέας σύμβασης με απόφαση της Ομοσπονδίας των εργοδοτών και πλέον υπάρχουν ισοπεδωτικές εξελίξεις στον έτσι κι αλλιώς χαοτικό αυτό χώρο, αφού η ανεξέλεγκτη δράση της Εργοδοσίας επιφέρει καταστροφικά πλήγματα στις αποδοχές και στην επιβίωση των εργαζομένων.
Δεν μας εκπλήσσει ο αμοραλισμός ενός κλάδου που η καθημερινή πρακτική τους είναι η υπεξαίρεση αποδοχών, η εισφοροδιαφυγή και εισφοροκλοπή.
Το ερώτημα είναι το Κράτος θα συνεχίσει αυτές τις αυτοκαταστροφικές πολιτικές ύφεσης και ανεργίας; Μέχρι πότε θα εγκαταλείπει τους εργαζόμενους χωρίς διαπραγματευτική ισχύ απέναντι στις βουλιμικές ορέξεις των εργοδοτών; Όπου καταφέραμε να συμφωνήσουμε στις νέες συμβάσεις εσωτερικής υποτίμησης είναι αναγκαία η υποχρεωτική εφαρμογή και επέκταση προς όλους για να έχουν κάποιο νόημα οι θυσίες μας.

Εξίσου σημαντικά ζητήματα που απασχολούν τον κλάδο είναι η δραστική περικοπή του επιδόματος ανεργίας στην συντριπτική πλειοψηφία των απασχολούμενων στον κλάδο εποχικών ανέργων, με αποτέλεσμα να μείνουν από την νέα περίοδο ανεργίας εντελώς απροστάτευτοι να επιβιώσουν οι ίδιοι και οι οικογένειες τους.

Εξάλλου κάτω από την επίκληση της μνημονιακής δέσμευσης του Ν.4046/2012 για «εναρμόνιση ανταποδοτικότητας» στη σχέση εισφορών – παροχών των εφάπαξ βοηθημάτων, το Υπουργείο Εργασίας μετακυλύει άμεσα στους ασφαλισμένους την τεράστια λεηλασία των αποθεματικών των Ταμείων που προέκυψε μετά το PSI και περιέκοψε τα απονεμόμενα εφάπαξ στους παλαιούς ασφαλισμένους Ξενοδοχοϋπαλλήλους (οι πριν το 1992) κατά 29,77%.
Επιπλέον ουδείς γνωρίζει τι θα προκύψει από το 2014 από την νομοθέτηση ενιαίων όρων απονομής εφάπαξ σε όλα τα Ταμεία Πρόνοιας από το Υπουργείο Εργασίας.

Επίσης η κατάργηση του ΟΤΕΚ και ενσωμάτωση του ως διεύθυνση πλέον του Υπουργείου Τουρισμού, εγγυάται μόνο υποβάθμιση και συρρίκνωση της δημόσιας τουριστικής εκπαίδευσης. Η λειτουργία της Μετεκπαίδευσης πολεμήθηκε από τους εργοδότες και απωλέστηκε πέρυσι, ενώ μετά από άπειρες πιέσεις επιτύχαμε την οριακή έναρξη της για το 2013 από 1ης Μαρτίου στις πόλεις που διαθέτει υποδομές ο ΟΤΕΚ.

Συναδέλφισσες – οι
Αντιμετωπίζουμε ακραίες και αδιανόητες προκλήσεις για άλλες εποχές. Μια συνολική επίθεση σε δικαιώματα που κατακτήθηκαν τον τελευταίο αιώνα και σαρώνονται υπό το βάρος της ουσιαστικής χρεωκοπίας της χώρας. Οι κρατικοδίαιτες οικονομικές και μεγαλοεργοδοτικές ελίτ που λεηλάτησαν επί δεκαετίες τον κοινωνικό πόρο με τις συνεχείς επιδοτήσεις και παροχές, εκμεταλλεύονται την συγκυρία φορτώνοντας στις πλάτες μας την χρεωκοπία μέσω της βίαιης αναδιανομής πλούτου και τις συνταγές εσωτερικής υποτίμησης που επιβάλουν σε συνεργασία με τη Τρόικα, βαθαίνοντας την ύφεση και την ανεργία και οδηγώντας στην ένταση των κοινωνικών ανισοτήτων. Η μάχη για τον κόσμο της εργασίας θα είναι διαρκής για να ανατραπούν οι συσχετισμοί και οι αιτίες που μας οδήγησαν εδώ.

Οι εργαζόμενοι στον Τουρισμό πρέπει να γνωρίζουν ότι σύντομα από τον Αύγουστο και στο τέλος του 2013 θα κληθούμε να υπερασπιστούμε την συνέχεια των κλαδικών μας συμβάσεων, τουλάχιστον εκεί που πετύχαμε να τις κρατήσουμε ζωντανές όπως στα Ξενοδοχεία και τα Ζαχαρώδη, αλλά και νέους αγώνες για επίτευξη συμφωνίας στον Επισιτισμό.

Η ΓΣΕΕ έχοντας την ευθύνη της οργάνωσης των αγώνων κράτησε υπεύθυνη στάση σε όλη την διάρκεια αυτής της φοβερής τριετίας σαρώματος των δικαιωμάτων μας, χαράσσοντας στρατηγική διάρκειας με προοπτική αντοχής και νίκης και όχι διάσπασης δυνάμεων με στρατηγική τυφλής σύγκρουσης και προοπτική ήττας. Για να παραμείνουμε ισχυρά παρεμβατικοί και να στηρίξουμε τους εργαζόμενους απαιτείται ενότητα, αποφυγή μικροπαραταξιακών στρατηγικών και προσαρμογή στις απαιτήσεις της νέας εποχής, καθημερινός αγώνας για αλληλεγγύη και επανένταξη για το πιο ακραία εκτεθειμένο κομμάτι της εργατικής τάξης, τους ανέργους.

Ο αναγκαίος όρος για κοινωνική ειρήνη είναι η ευημερία, ένα ικανοποιητικό βιοτικό επίπεδο για όλους.

Χρειάζεται ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο που δεν θα στηρίζεται στη ρητορική του φόβου, της αποσταθεροποίησης και της χρεωκοπίας, που θα χτίσει κοινωνικές γέφυρες στη βάση της αλληλεγγύης και της ελαχιστοποίησης του κοινωνικού αποκλεισμού και της φτώχειας.
Απαιτείται ο κόσμος της εργασίας να γίνει πρωταγωνιστής της εξόδου από την κρίση με όρους ισότητας, κοινωνικής δικαιοσύνης και εθνικής αξιοπρέπειας.